Στην Μηχανή του Χρόνου

1

 

Déjà vu (ντέζα βου) λέγεται το φαινόμενο κατά το οποίο, ένα άτομο έχει την λανθασμένη αίσθηση ό,τι έχει βιώσει τα γεγονότα που συμβαίνουν την δεδομένη χρονική στιγμή, ξανά κατά το παρελθόν.

Οι Έλληνες πολίτες έζησαν μια επαναλαμβανόμενη σειρά τέτοιων φαινομένων από τον περασμένο Φεβρουάριο μέχρι και τις 13 Ιουλίου. Με την βασικήδιαφορά πως η εντύπωσή τους, δεν ήταν λανθασμένη.  Όλοι βλέπαμε κάτι να συμβαίνει την μία εβδομάδα και να επαναλαμβάνεται την επόμενη. Και την επόμενη, και την επόμενη και πήγαινε λέγοντας. Επί έξι ολόκληρους μήνες…

Όλοι θυμούνται την «περήφανη διαπραγμάτευση» και την «συμφωνία που ερχόταν».

Κανείς δεν μπορεί να έχει ξεχάσει τις «δυσκολίες που υπήρχαν» αλλά, παρόλα αυτά,  η «συμφωνία ήταν κοντά».

Αξέχαστο οπωσδήποτε μας έχει μείνει εκείνο το διάστημα όπου είχαμε επανάληψη του «η συμφωνία κλείνει μέσα στο Σαββατοκύριακο». Για περισσότερα από πέντε Σάββατα και Κυριακές.

Επίσης αδύνατον είναι να ξεχαστούν «οι τράπεζες που δεν θα έκλειναν» αλλά έκλεισαν τελικά για κάμποσες εβδομάδες.

Ακατόρθωτο να μην θυμάται κανείς πως δεν υπήρχε περίπτωση να επιβληθούν capital controls αλλά ζούμε με αυτούς επί τεσσεράμισι μήνες τώρα. Και θα χρειαστεί να ζήσουμε άλλους 7-8, τουλάχιστον.

Εδώ και μερικές εβδομάδες έχουμε γίνει όλοι θεατές σε νέα επανάληψη του ίδιου κακοσκηνοθετημένου, κακόγουστου και, το κυριότερο, δαπανηρού έργου. Ακούμε πάλι την «πολιτική διαπραγμάτευση» και έχουμε την αίσθηση πως εφευρέθηκε η μηχανή του χρόνου και έχουμε ταξιδέψει μερικούς μήνες, πίσω στο χρόνο.

Η κατάσταση είναι, λίγο πολύ, γνωστή. Υπάρχουν ορισμένα προαπαιτούμενα για την έγκριση καταβολής της υποδόσης των €2 δισ. Οι πληροφορίες μέχρι νωρίς εχθές, διίσταντο. Άλλες μιλούσαν για τέσσερα και άλλες για πέντε ζητήματα με σοβαρές διαφωνίες. Όσα και αν είναι, η κυβέρνηση και ο Αλέξης Τσίπρας, αρνούνται πεισματικά να συμφωνήσουν με την Quadriga. Χωρίς για άλλη μία φορά να υπολογίζονται οι συνέπειες. Πιθανότατα διότι υπάρχει η (για μία ακόμη φορά εσφαλμένη) πεποίθηση ότι αυτές θα τις υποστούν μόνο κοινωνικές ομάδες που δεν ανήκουν στην εκλογική πελατεία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Το σίγουρο είναι, όπως μας διαβεβαίωσε το Eurogroup νωρίς εχθές το βράδυ, πως τα ανοιχτά «μέτωπα» είναι πολλά. Πιθανότατα περισσότερα από όσα είχαμε υπόψιν μας έως τώρα. Π.χ. δεν είχαμε ακούσει πολλά για τα ζητήματα κανονιστικού πλαισίου των τραπεζών. Ή γι’ αυτό που φρόντισε να μας ενημερώσει ο Wolfgang Schauble, προσερχόμενος στην συνάντηση. Δηλαδή την δημιουργία του Ειδικού Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων. Που έπρεπε να έχει δημιουργηθεί μέχρι τις 31 Οκτωβρίου. Γεγονός που δεν έχει βέβαια συμβεί. Όπως έχουμε πρόσφατα επισημάνει

Οι αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να λένε ότι «το δις εξαμαρτείν, ουκ ανδρός σοφού». Ο απλός λαός το λέει διαφορετικά. «Αλλοίμονο σε όποιον τα παθήματα δεν του γίνονται μαθήματα». Η ουσία όμως είναι ακριβώς η ίδια. Εάν κάποιος δεν μαθαίνει από τα λάθη του, θα πληρώσει το τίμημα και είναι άξιος της μοίρας του.

Δυστυχώς για όσους ζούμε στην Ελλάδα, ο πρωθυπουργός μοιάζει να μην έχει διδαχτεί τίποτα από όσα συνέβησαν του τελευταίους μήνες. Διότι δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς η νέα επιμονή του για αναζήτηση «πολιτικής διαπραγμάτευσης». Αυτό τουλάχιστον μας πληροφορούν οι διαρροές του μεγάρου Μαξίμου.

Προσωπικά οφείλω να ομολογήσω ότι, στο άκουσμα και μόνο των δύο λέξεων, τρόμαξα. Πως θα μπορούσα να μην τρομάξω δηλαδή; Ποιος μπορεί να μην τρομάξει όταν  αναλογιστεί τι μας κόστισε η προηγούμενη «πολιτική διαπραγμάτευση»; Ή τις συνέπειες στις καταθέσεις εάν, παρ’ ελπίδα,καθυστερήσει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών;;;;;

Πέτρος Λάζος

petros.lazos@capital.gr

Twitter: @Marketelf

 

Στην Μηχανή του Χρόνου το βρήκαμε στο http://www.capital.gr

Advertisements