Η «αλλεργία» της Αριστεράς απέναντι στην αντίθετη άποψη

Παρατηρητήριο

 

Η αντίληψη και η νοοτροπία σε σχέση με την αναθεώρηση της Ιστορίας που έχει η Αριστερά, είναι πραγματικά διασκεδαστική. Και είναι διασκεδαστική γιατί είναι, πάνω από όλα, ενδεικτική της γενικότερης αντίληψης της Αριστεράς, σύμφωνα με την οποία ισχύουν πάντα διαφορετικά μέτρα και σταθμά, ανάλογα με το ιδεολογικό πρόσημο που βάζουμε μπροστά από πρόσωπα, γεγονότα, καταστάσεις. Έτσι, κατά την αντίληψη αυτή, δεν είναι ηθικό ένας βλάξ, πρώην υπουργός, όπως ο Μιχάλης Λιάπης να κυκλοφορεί με πλαστές πινακίδες ενώ δεν υπάρχει πρόβλημα αν ένας υπουργός της ΠρωτοΔευτέρας Φοράς Αριστεράς όπως ο Γιώργος Σταθάκης «ξεχάσει» ένα εκατομμύριο ευρώ από τη φορολογική του δήλωση, είναι Σάββατο. Αυτό συμβαίνει και με την πρόσληψη ή την αναθεώρηση της Ιστορίας από την Αριστερά.

Πρόσφατα, είχα παραβρεθεί σε εκδήλωση σχετικά με τη θέση της Ιστορίας στο έργο του Θανάση Βαλτινού. Πόλεμος. Φαντάζομαι αρκετοί εξ ημών θυμούνται τη θύελα που είχε προκαλέσει η «Ορθοκωστά», το σχετικό πολύ έντονο τότε δημόσιο διάλογο, τη στοχοποίηση των επιστημονικών απόψεων ανθρώπων όπως ο Στ. Καλύβας ή ο Ν. Μαραντζίδης, με τον τελευταίο να πέφτει και πολύ πρόσφατα θύμα ξυλοδαρμού. Κι όλα αυτά γιατί; Γιατί τόλμησαν να θίξουν το ιερό τοτέμ της αριστερής μνήμης και ιστοριογραφίας, λέγοντας το αυτονόητο, ότι δηλαδή εγκλήματα σε έναν εμφύλιο δεν είναι δυνατόν να διαπράττει μόνο η μία πλευρά και προχώρησαν σε συγκεκριμένα παραδείγματα, αξιοποιώντας συστηματικά τη λεγόμενη τοπική ιστορία και το πώς διαμορφώνεται μέσω αυτής η μνήμη. Οι αντιδράσεις της Αριστεράς, έντονες, ακόμη και βίαιες.

Πάμε τώρα στο προκείμενο. Τί μας είπε ο κύριος Φίλης; Ότι δεν υπάρχει γενοκτονία στην περίπτωση του ποντιακού ελληνισμού αλλά εθνοκάθαρση αιματηρή κι ότι σέβεται τον πόνο των Ποντίων. Μάλιστα. Κι ανοίγει μια ολόκληρη επιστημονική ή «επιστημονική» συζήτηση σχετικά με το αν ήταν γενοκτονία ή εθνοκάθαρση κλπ κλπ κλπ. Δεν έχει νόημα να μπούμε στο επιστημονικό κομμάτι της κουβέντας. Καταρχήν ο κύριος Φίλης δεν είναι επιστήμων, ούτε θεραπεύει ad hoc το αντικείμενο (κάνω την αναφορά αυτή γιατί κάποια στιγμή αναγορεύτηκε σε απόλυτη επιστημονική αυθεντία σχετικά πχ με τη Μικρασιατική Καταστροφή, ιστορικός με αντικείμενο την Ιστορία της Εκπαίδευσης, κι αν θέλουμε να μιλάμε με επιστημονικούς όρους, να μιλάμε με αυτό που ορίζεται ως επιστήμη, δηλαδή με ακρίβεια) άρα η γνώμη του δεν δύναται επ’ ουδενί να κριθεί ως τέτοια. Είναι όμως υπουργός. Υπουργός Παιδείας. Άρα; Άρα θα κριθεί, όπως και κρίνεται ήδη, πολιτικά. Και η δήλωσή του είναι μια πολιτική δήλωση. Εξυπηρετεί λοιπόν προσπάθεια αποπροσανατολισμού; Διόλου απίθανο. Η εθνοσωτήριος κατά το βραχύ αλλά τόσο «μεστό» βίο της μέχρι σήμερα μας έχει συνηθίσει σε πολύ χειρότερα. Γίνεται αυτή η δήλωση από τον Υπουργό Παιδείας, παραμονές της επίσκεψης Τσίπρα στην Τουρκία; Και αυτή είναι μια σκέψη που δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Ωστόσο δύο είναι τα πλέον σημαντικά ζητήματα. Πρώτον, η Αριστερά έχει ένα δικό της τρόπο να αντιλαμβάνεται τα επιστημονικά πορίσματα ή τις γνώμες, ανάλογα με το αν συμπλέουν με τη δική της προκατασκευασμένη ιδεολογική θέση. Μιλάει ο Καλύβας για εγκλήματα των ΕΑΜικών στην Αργολίδα ή τη Μεσσηνία; Είναι ακροδεξιός, είναι προβοκάτορας, είναι «πράκτορας» (το τελευταίο το έχω ακούσει από ιστορικό, καθηγητή ελληνικού πανεπιστημίου, κουνούσα το κεφάλι μου από οίκτο). Γράφει ο Μαραντζίδης για το ΔΣΕ, για τους Μπαφραλήδες και τη θέση τους στο ελληνικό, μη εαμικό αντάρτικο; Στοχοποιείται, λοιδωρείται, προπηλακίζεται.

Το δεύτερο είναι πως η Αριστερά και η ΠρωτοΔευτέρα Κυβέρνησή της, έχει μια μόνιμη αλλεργία με τα εθνικά ζητήματα αλλά μόνο αν αυτά αφορούν στο ελληνικό έθνος. Έτσι, δεν έχει κανένα πρόβλημα επιστημονικής ακρίβειας και καθαρότητας στο να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των ερυθροδέρμων ή των Αβοριγίνων αλλά βγάζει φλύκταινες αν μιλήσουμε για γενοκτονία του ποντιακού ελληνισμού. Χαρακτηρίζει δε με μεγάλη ευκολία γενοκτονία τα Μνημόνια (των άλλων, όχι το δικό της, εννοείται!) αλλά ως προς τα εγκλήματα σε βάρος των Ποντίων, επιζητεί την επιστημονική ακρίβεια. Υποθέτω, πως σεβόμενη αυτήν ακριβώς την επιστημονική ακρίβεια, καθιέρωσε και στα ωραία, ανέμελα χρόνια των αγανακτισμένων, το σύνθημα «η Χούντα δεν τελείωσε το ΄73» χαρακτηρίζοντας έτσι τις νόμιμα και δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις των ετών 2010-2014.

Καλή λοιπόν και απολύτως επιθυμητή η επιστημονική σαφήνεια και ακρίβεια αλλά, ας είμαστε ειλικρινείς, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε προσωπικά ο Υπουργός Παιδείας κόπτονται υπέρ αυτής. Ίσως μάλιστα να ενοχλεί και το γεγονός ότι οι Πόντιοι, ειδικά οι Μπαφραλήδες, οι τουρκόφωνοι δηλαδή βετεράνοι του σκληρού ποντιακού αντάρτικου των ετών 1914-1923, γνωρίζοντας στην Κεντρική Μακεδονία και στη Θράκη, τη «στοργή» των ΕΑΜικών οργανώσεων, διακρίθηκαν για το πάθος και τον αντικομμουνισμό τους, χωρίς ταυτόχρονα να ξεχάσουν, στο σύνολό τους τουλάχιστον, την εθνική υπόθεση και τον αγώνα εναντίον τόσο του Γερμανού όσο και, κυρίως, του Βούλγαρου κατακτητή, δυσκολεύοντας αρκετά την αριστερίζουσα ιστοριογραφία στο να τους κατατάξει με ευκολία στους «ταγματασφαλίτες».

Ας αφήσει λοιπόν ο κύριος Υπουργός Παιδείας την κουβέντα για τη γενοκτονία των Ποντίων. Κι όχι γιατί προσβάλει τη μνήμη αυτών των ηρωϊκών, πραγματικά αδούλωτων ανθρώπων. Αλλά τη νοημοσύνη όλων ημών που, εν πάση περιπτώσει, δεν είμαστε ψηφοφόροι ούτε του ιδίου, ούτε φυσικά του κόμματός του και του ηγέτη του.

Β.Κ. ή κατά κόσμον Σουλεϊμάν αλ Κανουνί.

Advertisements