Σχετικά με την «εκπληκτική απάντηση της μαθήτριας από τη Θεσσαλονίκη στους σεμνότυφους»

12038673_10207406412536343_8136340748766779749_o1

 

Δειλά γράφω αυτό το πρώτο κείμενο, μετά την προτροπή του αγαπητού fb φίλου «κου Καθηγητή». Δειλά, διότι είναι κι αργά το βράδυ και όλο και κάτι θα μου ξεφύγει κι ακόμη γιατί εγώ βρε κε Καθηγητή μου το fb το έχω για χαλάρωση κι εσύ με βάζεις να γράφω εκθέσεις ιδεών. Τέλος πάντων, χάριν της φιλίας μας να σχολιάσω εν τάχει:

Εμφανίστηκε λοιπόν δυστυχώς και διαβάζω στον τοίχο μου ένα άρθρο (να το κάνει ο θεός) στην ενημερωτική, ας την πούμε, ιστοσελίδα gazetta με τίτλο «Εκπληκτική απάντηση της μαθήτριας από τη Θεσσαλονίκη στους σεμνότυφους». Και λέω ας την διαβάσω αυτή την εκπληκτική απάντηση, διότι, καίτοι απέχω από τα πολύ εθνικοπατριωτικά πράγματα, έσπευσα να την κακοχαρακτηρίσω την κοπέλα και σκέφτηκα μπας και την αδικώ και κάτω από το μίνι αυτό δεν κρύβονται μόνο μπούτια αλλά και ένα διαμαντάκι στην εφηβεία του.

Και ξεκινάω. Και μου πέφτει το μάτι από δύο απανωτά παθητικά «Χαιρεται χαιρεται.» Έτσι ξεκινά το χαιρετισμό προς όλους μας, που ξέρει ότι θα το διαβάσουν και πολλοί άνθρωποι, αφού πολλές υπήρξαν οι αντιδράσεις. Ας αφήσουμε κατά μέρος ότι «μαθήτρια» της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αγνοεί στοιχειώδεις γραμματικούς κανόνες, κανόνες που, να μην ξεχνιόμαστε, διδασκόμαστε ήδη από τις μεσαίες τάξεις του δημοτικού σχολείου: Αλλά κοπέλα μου, έχεις πρόβλημα με τη γραμματική σου. Υπολογιστή έχεις, μια χαρά αναρτάς στο facebook. Ένα ρημαδοWord δεν έχεις να περάσεις το κείμενό σου;

Όχι, δύο πράγματα συμβαίνουν κατά πάσα πιθανότητα: Δεν σε ενδιαφέρουν τα ορθογραφικά λάθη, τα θεωρείς επουσιώδη, διότι ίσως σου έχουν τριβελίσει το φτωχό σου μυαλουδάκι ότι η ουσία δεν είναι σε «αυτά τα πράγματα» αλλά στο συναίσθημα, στο νόημα και άλλα τέτοια όμορφα ή και δεν ξέρεις την απύθμενη άγνοιά σου για τη γλώσσα. Σε δικαιολογώ εν μέρει και για τα δύο. Πάντα τσιμπούσες ένα δεκαράκι και βάλε, βάλε πολύ παραπάνω, πάω και στοίχημα, για να προχωράς στις τάξεις. Πήρες το μήνυμα ότι το να γράφεις έτσι είναι εντάξει, αρκεί. Χωρίς τόνους, χωρίς σημεία στίξης και με τις απαραίτητες γραμματικές χοντράδες ως αλατοπίπερο. Κι εδώ έρχεται πάρα πολύ φυσικά και κολλάει η άλλη η ουσία, ο τρόπος που εμφανίστηκες στην παρέλαση.

Εγώ θυμάμαι από τα δικά μου μαθητικά χρόνια, ότι στην παρέλαση πήγαιναν όσοι ήθελαν. Θα έπρεπε οι καθηγητές σου να σου έχουν μάθει ότι σε κάποιες εκδηλώσεις, χώρους κτλ. προσερχόμαστε με κάποιους κανόνες. Λ.χ., μπορεί κανείς να είναι άθεος αλλά για να επισκεφθεί έναν χριστιανικό ναό πρέπει να είναι σεμνά ενδεδυμένος, σε έναν ινδουιστικό να μπει ξυπόλητος κτλ. Στην εν λόγω παρέλαση λοιπόν, τιμώνται νεκροί, τιμάται ένας αγώνας και επανερχόμαστε χρονιά με τη χρονιά μπας και αποφύγουμε ως ανθρωπότητα να κατασφαχτούμε πάλι στο όνομα κάποιου φασισμού ή άλλου απολυταρχισμού. Φοβερά πράγματα δηλαδή. Και όπως είχε πει μια τσατσά σε έναν άλλο κο Καθηγητή Αγγλικής, όταν τα ναυτάκια πάνε σε ένα κακόφημο μπαρ στην τρούμπα δεν περιμένουν να ακούσουν «ο κήπος είναι ανθηρός». Περιμένουν να ακούσουν «καλώς τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα». Ε, προς ενημέρωσή σου, η 28η Οκτωβρίου δεν είναι μπαρ στην τρούμπα.

 

Ο Ρήγας

 

εδώ η Εκπληκτική απάντηση της μαθήτριας από τη Θεσσαλονίκη στους σεμνότυφους Διάβασε περισσότερα στο: Εκπληκτική απάντηση της μαθήτριας από τη Θεσσαλονίκη στους σεμνότυφους

Advertisements