Arbeit Macht Freι: Είναι Αυτός ο Ιδιωτικός Τομέας;

Του ΚΚ2.

ΑΚΡΙΒΩΣ 75 χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (ή μήπως ένεκα της έλευσης αυτού του χρονικού διαστήματος από το τέλος του πολέμου αρχίσαμε να ξεχνάμε; ) σε Ευρωπαϊκή χώρα, μια «manager» μεγάλης εταιρείας λιανικού εμπορίου τροφίμων, με αυτή την κατάπτυστη επιστολή παραλήρημα, απευθύνεται με Ελληνικά και μαθηματικά Τσίπρα σε εργαζομένους. Και της οποίας η περίληψη είναι μόνο τρεις λέξεις:

«Arbeit macht frei!

Όλο το καθυστερώ έτσι, ένα αρθράκι «πριονοκορδέλλα» για τον περίφημο «ιδιωτικό τομέα» στην Ελλάδα, ή τουλάχιστον ΑΥΤΟ το κομμάτι του. Δεν πειράζει λέω, είναι δύσκολα τα χρόνια. Και όλο το μετανιώνω από αυτά που ακούω.

Διότι ο Τσίπρας δεν ανέβηκε τυχαία. Διότι στην «εκσυγχρονισμένη» Ελλάδα του ενός, και στην «θωρακισμένη» Ελλάδα του άλλου, πριν την κρίση, υπήρχαν παθογένειες στον Ι.Τ. Σίγουρα. Και διότι, σημειωτέον, οι λόγοι για τους οποίους δεν θα τον υπερψηφίσουν οι μορφωμένοι, οι ώριμης ηλικίας και οι κάτοχοι Πανεπιστημιακών τίτλων δεν φαίνονται, ακόμα και σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, να διαχέονται σε αυτούς για τους οποίους επείγει περισσότερο να φύγει το εκτροχιασμένο τραίνο των ψυχάκηδων που μας κυβερνά: Τους νέους εργαζόμενους, άνεργους και απολυμένους.

Οπότε πάνε και οι «Μotivation theories», πάνε και τα «Leadership studies» και τα «organizational talent development» και «talent retention», πάει και το «organizational knowledge capital», πάνε και τα «remuneration packages», τα benefits, τα «bonuses» και τα «incentives» που ακουγόντουσαν στα «γυαλινα» της Κηφισίας τον καιρό της ευμάρειας, όταν ένας πετυχημένος «senior account manager» έβγαζε όσα ένας βουλευτής (πολλές φορές εργαζόμενος πολλαπλάσιες ώρες…).

Κρίμα και τα MBA’s in Human Resources / Human Capital Management όπως το διαβάζουμε σε αστραφτερές μπροσούρες ξένων πανεπιστημίων. Πεταμένα λεφτά! Το νεο-Ελληνικό «Μanagement», της «κρίσης» ξαναγύρισε στα γνώριμα Οθωμανικά εδάφη του. Αφού Μπορούν! Σαν τον τελευταίο ιδιοκτήτη στις φυτείες κακαόδεντρων στα βάθη της Αφρικής ή των Άνδεων

Με αποτέλεσμα είτε οι νέοι να φεύγουν, είτε να γίνονται υπαλληλίσκοι σε Ελληνικές «αλυσίδες» σε τρίτης κατηγορίας «δουλειές», με μισθούς φιλοδωρήματα που έλεγε και μια ψυχή (δεν έφταναν τα €700 και μιλούσαμε για την ανάλογη «γενιά» και τώρα, 10 χρόνια μετά, πρέπει να λέμε ευχαριστώ για τα €300). Και όπου έχουν «managers» με τη νοοτροπία της συγκεκριμένης, πιθανόν κάποιας μπατζανάκισσας της οικογένειας που μάλλον δεν έχει δουλέψει μια μέρα πραγματικά στη ζωή της. Η κάποιας «κοντά στους διευθυντές».

Και τούτες και ετούτοι εδώ έχουν ξεπατικώσει την ωμότητα των πολιτικών που «έχουν την κυβέρνηση αλλά δεν έχουν την εξουσία». Έχουν ζυμωθεί μέσα στην τραχύτητα της «κρίσης» και είναι απροκάλυπτοι. Γιατί μπορούν. Και τούτο διότι πολλοί, ναι, πολλοί επιχειρηματίες, ήταν καθάρματα πριν την «κρίση» και εξακολουθούν να είναι καθάρματα και τώρα που ζορίστηκαν, που βρέθηκαν σε δύσκολη θέση, οπότε ξεσάλωσαν, εφόσον είπαμε, είναι καθάρματα, ξεσάλωσαν εναντίον των αδυνάτων. Επειδή μπορούσαν. Και αυτό μεταδίδεται και στους από κάτω. Πως το λένε βρε παιδί μου, περνάνε (όσο μπορούν) καλά και αυτό «βγαίνει προς τα έξω».

Άσχετα αν ο επιχειρηματίας που φέρεται στους εργαζομένους του -ή αφήνει τους αξιωματικούς του να φέρονται με αυτό τον τρόπο- δεν κάνει κακό μόνο στο όνομά του και τη φήμη και πελατεία του, αλλά σε ολόκληρο κλάδο της οικονομίας τον οποίο στηρίξαμε, ξεχνώντας τις προ κρίσης ανομίες του (άμα σε κυνηγάει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο εσμός του, βάζεις προτεραιότητες…) από τον οποίο περιμένουμε να μας βγάλει πλησίστιος από την κρίση.

Ναι ξέρω τι θα μου πουν οι καλοθελητές ταμπλετοφόροι με τη σωμόν εφημερίδα στα καφέ του Κολωνακίου: Αυτό δε μπορεί να γίνει όταν ο Ι.Τ. υβρίζεται και λοιδορείται. Το ξέρουμε. ‘Όπως ξέρουμε για τη φορολογία, τις εισφορές, την θεσμική και πολιτική / ταξική εχθρότητα. Μαζί σας . Από τα σπλάχνα της ίδιας εργασιακής μήτρας βγήκαμε. Όχι όμως η όποια ανάκαμψη να γίνει και με συνθήκες γαλέρας, κακοποίηση των εργαζομένων – κρέας για τα κανόνια της «κρίσης» που δε λέει να τελειώσει και επιστροφή σε πρακτικές των περασμένων αιώνων.

Μα είναι δυνατόν να είναι αυτός ο Ιδιωτικός Τομέας; Ή έστω, μέρος του;

ΝΤΡΟΠΗ!!!

Αλλά θα επανέλθουμε δριμύτεροι εν ευθέτω χρόνω.

ΚΚ2


Advertisements

Βαρετοί καταντάτε…

Του ΚΚ2.

Άντε πάλι, φτου ξανά και από την αρχή…

Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο Συριζαίος δημοσιογράφος και οι περί αυτόν είναι ότι ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται ούτε για την αστήρικτη εκδοχή του περί «Novartis», ούτε για την προσπάθεια του να μεταφέρει το ανάρμοστο των πράξεων του Γεωργιάδη επάνω στη ΝΔ, ούτε για τη Μαρέβα, ούτε για τίποτα τέτοιο.

Τον ενδιαφέρει ότι αισθάνεται όμηρος ενός αδίστακτου και της αντιδημοκρατικής παρέας του οι οποίοι δε θα διστάσουν να τον καταναλώσουν σαν στατιστική μονάδα, ότι δεν νοιάζονται για το εάν το παιδί έφυγε στα ξένα, αν αυτός χάνει το σπίτι του και η μητέρα πέθανε στο νοσοκομείο από ενδονοσοκομειακή μόλυνση διότι λόγω περικοπών δεν καθαρίζονται (συχνά) τα νοσοκομεία. Για να μην πω για το Μάτι και την επιδημία γρίπης ή τις πλημμύρες στη Μάνδρα ή δεν ξέρω’ γω τι άλλο.

Τον ενδιαφέρει ότι για χάρη ενός εσμού 5% +15% κορόιδων το πολύ, που έχουν μια υποσχετική και ξερογλύφονται, καθόσον ο Τσίπρας μόνο ένα 5% τον ενδιαφέρει πραγματικά, τους άλλους τους έχει για να εξαγοράζει την ψήφο τους, τον έχει ξεσκίσει στους φόρους, δεν έχει τηρήσει (ας καγχάσω!) ΚΑΜΙΑ από τις δεσμεύσεις του, και τον βρίζει όταν δεν του αρέσει η διαμαρτυρία του (ΠΧ Μακεδονικό ή άλλες διαμαρτυρίες).

Διότι επειδή γνωριζόμαστε και καλά μεταξύ μας, ξέρουμε ότι ακόμα και να μην ήταν ο Τσίπρας και το τσίρκο του ο εσμός των ποταπών και των αδίστακτων που είναι, από τη στιγμή που πάτησαν το πόδι τους στα άδυτα της εξουσίας και πέρασαν τις πόρτες των ισχυρών, ήταν θέμα χρόνου να διαφθαρούν. Και μιλάμε για αρκετό διάστημα. Τέσσερα χρόνια.

Οπότε και αυτοί τώρα δίνουν αγώνα με το χρόνο να μην βγουν στον αέρα οι δικές τους ατασθαλίες και σκελετοί στην ντουλάπα. Να καθυστερήσουν τις δικές τους αποκαλύψεις με «σκάνδαλα», «βαλίτσες» κλπ έτσι ώστε ο απληροφόρητος λαός να τους δώσει ένα αξιοπρεπές ποσοστό στις εκλογές, να μείνουν στο παιχνίδι. Με την ελπίδα ότι, όταν βγουν οι ατασθαλίες τους στο φως να έχουν γίνει οι εκλογές, να έχουν και την εκλογική δύναμη από όσα κορόιδα απέμειναν, αλλά και τον χρόνο να απορροφήσουν τους κραδασμούς, οπότε στις επόμενες εκλογές να μπορούν να επηρεάσουν πράγματα.

Βάζοντας ενδιάμεσα τα ενεργούμενα τους να καίνε, να κοπρίζουν και να ασχημονούν στη χώρα που τους γέννησε και -στανταράκι- να στηρίζονται στη θολωμένη κρίση του «σοφού» λαού, ελπίζοντας ότι αυτός μέσα στη σύγχυσή του, θα ξαναψηφίσει τους μεταμφιεσμένους δημίους του να τον σώσουν όπως το 2015…

Λησμονούν βέβαια ότι εδώ μιλάμε για παγιωμένη τάση 10+ μονάδων εδώ και ΔΥΟ ΣΥΝΕΧΗ ΧΡΟΝΙΑ, η οποία σημαίνει ότι η πολυπόθητη πόλωση επήλθε μεν, αλλά ο κόσμος προτιμάει την αστική αντιπολίτευση η οποία δικαιούται οκταετία με αυτά που βιώσαμε, και σίγουρα τρομάζει στην ιδέα ενός διαλυμένου κράτους που η μόνη βοήθεια από τους ξένους είναι κάτι ηλίθιες «εκθέσεις» συμπαράστασης προς το κανίς τους, αλλά ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ επένδυσης! Πόσους μετακλητούς εκτός ΑΣΕΠ να διορίσεις πια;

Οπότε ας μην ματαιοπονεί ο κος δημοσιογράφος. Επονείδιστη η πράξη του κου Γεωργιάδη, κατάπτυστος και στο πυρ το εξώτερον (ΑΝ καταδικαστεί) αλλά η συνεχής αναφορά σε αυτό, με την σημερινή ΔΥΝΑΜΙΚΗ των πραγμάτων, κουράζει. Και όσα έγιναν και χάθηκαν τα τελευταία τέσσερα χρόνια δεν ξεχνιούνται. Μην τα ξαναλέμε.

Βαρετοί καταντάτε. Και οι Κάλπες έρχονται.

ΚΚ2

Πάμε Πάλι.

του ΚΚ2.

Πάμε πάλι, να μην ξεχνιόμαστε. .

Επιμένει βλέπω η φημολογία για τις τράπεζες και ίσως όχι άδικα, αν και δε βλέπω να ιδρώνει το αυτί κανενός κυβερνητικού. Αναμενόμενο.

Παρόλα αυτά, καγχάζω με την αφέλεια κάποιων σοβαρών -χωρίς εισαγωγικά- ιστοσελίδων και εντύπων που αναφέρονται σε «επενδύσεις» και «μεταρρυθμίσεις» που απλά «δεν προχωρούν» under the weather και διατηρούν μια en passant ψυχραιμία γραφής και μια αβρότητα παραινετικού λόγου λες και απευθύνονται σε τοπική κυβέρνηση Ελβετικού Καντονιού η οποία λόγω αβλεψίας δεν πέτυχε κατά 100% τους κυβερνητικούς στόχους της.

Δεν καταλαβαίνω βρε παιδιά. Καμία αίσθηση επείγοντος. Καμία σύνδεση με την αίσθηση της αγοράς. Και διερωτώμαι: Αφέλεια ή κάτι άλλο;

Ξέρετε, μου κάνει εντύπωση ότι κατά το μάλλον ή ήττον, «έμπειροι» και «έγκριτοι» δημοσιογράφοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι η φιλοσοφία των «αριστερών» είναι ΑΚΡΙΒΩΣ το να αδιαφορούν για, ή/ και να ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΖΟΥΝ τις παραγωγικές δυνάμεις. Τις «επενδύσεις» και τις ¨μεταρρυθμίσεις» οι οποίες ανεξήγητα -κατά τις έγκριτες αυτές πέννες- δεν έρχονται, οπότε και εφιστούν τη προσοχή του πρωθυπουργού. Του συγκεκριμένου, όχι του κυβερνήτη του υποθετικού καντινιού, να «επισπεύσει».

Τι να «επισπεύσει»; Κοροϊδευόμαστε;

Προφανώς οι έντεχνα αφελείς «έγκριτοι» κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι τούτο συμβαίνει διότι κάθε ένας ο οποίος βρίσκει δουλειά σε μια υγιή επιχείρηση ή -το χειρότερο γι’ αυτούς!- ανοίγει μια επιχείρηση ο ίδιος, απελευθερώνει και αυτόν αλλά και τους υπόλοιπους που θα απασχολήσει ή/ και θα συνεπιχειρήσει, από την εξάρτηση από «επιδόματα» και μισθούς-φιλοδωρήματα εφόσον ο ιδιωτικός τομέας στενάζει από τη φορολογία, την ελλειπή χρηματοδότηση και την υπολειτουργία.

Επίσης ότι, όσον αφορά και τις τράπεζες, οι «αριστεροί» τις μισούν διότι ελέγχουν τη ροή χρήματος εκτός κρατικού νυμφώνος, οπότε προσπαθούν να τις ελέγξουν έτσι ώστε να βάλουν χέρι στο λιγοστό χρήμα που έχει απομείνει για να το μετατρέψουν σε μισθούς εκλεκτών και μετακλητών.

Τέλος οι «αριστεροί» μισούν την ομαλότητα, και ΚΥΡΙΩΣ τη δυνατότητα να υπάρχει πρόοδος, κατασκευές, ευημερία ή απλά κάποιος να ξεκινάει να πάει στη δουλειά του το πρωί και να γυρίσει απρόσκοπτα το βράδυ χωρίς να τον κλέψουν/ γίνει απεργία/ ταραχές κλπ, και χωρίς να παρενοχλείται από αναξιοπαθούσες κοινωνικές ομάδες όπως ΛΟΑΤΚΙ, Οροθετικοί, Ρωμα/ συγκεκριμένες μειονότητες όπως κεντροασιάτες κλπ (και όχι σύννομες κοινότητες όπως πχ οι Βρετανοί ή οι Αμερικανοί) κλπ κλπ.

Οι οποίες όχι μόνο δεν μπορούν να ενταχθούν (ή δεν θέλουν, δεν ξέρω αν τις ρώτησε κανένας ποτέ) αλλά τις οποίες επίτηδες τις αφήνουν ξαμολυμένες και απροστάτευτες να έχουν τριβές με τον τοπικό πληθυσμό με τον οποίο είναι ασύμβατες, να δημιουργούνται κρίσεις τύπου Κωστόπουλου (που είχε πολλούς ΜΚΟ διαδικτυακούς φίλους αλλά κανέναν δίπλα του όταν τον έπιασε η «χαρμάνα» και βγήκε ανεξέλεγκτος στο δρόμο) και αυτοί να επωφελούνται από τα επίχειρα της επιτηδευμένης αδιαφορίας τους για να βρίσουν τους «νοικοκυραίους».

Στους οποίους περιλαμβάνονται όσοι δεν είναι ή δεν θεωρούν ότι ακόμα και το να είναι «αριστεροί», αν είναι, υπερκεράζει την ιδιότητα του να είναι απλά άνθρωποι και να εξασκούν το δικαίωμα της ελεύθερης γνώμης, χωρίς να το εκχωρούν σε κάθε κοινωνικό νταβατζή ο οποίος τους δημιουργεί συνεχώς προβλήματα, για να μπορεί εν καιρώ να τους (δια)βάλλει με διάφορα «ταξικά» (διάβαζε μισάνθρωπα) προσχήματα στον λούμπεν όχλο των κοινωνικών του minions.

Πηγή όλων των κακών είναι όχι απλά η «αριστερά» (που κανένας δεν ενδιαφέρεται αν «εφαρμόστηκε σωστά» εφόσον δείχνει ένα τόσο αποτρόπαιο πρόσωπο εκμεταλλευόμενη αστοιχείωτους (ignorant) και λούμπεν για να προκαλέσει κοινωνικές αναταραχές και να προπαγανδίσει το κοινωνικό και ιδεολογικό της νταβατζιλίκι.

Οπότε σαν συνειδητοποιημένοι -πλέον- αστοί πρέπει να έχουμε κατά νουν ένα πράγμα:

ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΦΥΓΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα τα βρίσκουμε.

Όλα τα άλλα τα ισαποστασάκικα, τα ΣΥΡΙΖΑίϊκα με πολιτικά και τα δήθεν όπου κρίνεται με υποκοριστικά ο μελλοντικός πρωθυπουργός αντί ο υπάρχων, ο οποίος πρέπει απλά να «επισπεύσει» ο κακομοίρης, κάτι του ξέφυγε, και δη μετά το μακροβιότερο δείγμα γραφής που έχει δώσει πρωθυπουργός μετά το 2000, είναι εκ του πονηρού και εκπορευόμενα από πεμπτοφαλαγγίτες, αφελείς με κοινωνικό ή πολιτικό αισθητήριο μονοκύτταρου οργανισμού ή/ και ξεπουλημένους που νομίζουν ότι σε μια μελλοντική κοινωνική και πολιτική δίνη αυτοί θα μείνουν στο απυρόβλητο.

Βάλτε το καλά στο μυαλό σας: ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΦΥΓΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα τα βρίσκουμε. Και ναι, είπαμε ότι ο επόμενος δεν θα έχει λευκή επιταγή, αλλά δεν θα του φορτώσουμε προκαταβολικά τα λάθη του τωρινού, τη στιγμή που διαλύεται το σύμπαν.

Συνέλθετε.

ΚΚ2

ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ

Του ΚΚ2.

Προς αντιπολίτευση, ενταύθα.

Έχει αρχίσει να διαφαίνεται πλέον το γιατί συνέβη ότι συνέβη από το 2015 μέχρι τώρα, γιατί συμβαίνει αυτό που συμβαίνει σήμερα, και γιατί πρέπει η κυβερνώσα κοινοβουλευτική συμμορία να φύγει μια ώρα αρχύτερα πριν συμβεί κάτι το εθνικά ανήκεστο.

Η στρατηγική του Τσίπρα αναπτύσσεται σε τρία ταμπλό:

Πρώτον δημιουργία ψυχολογικού ΣΟΚ και ΔΕΟΥΣ στους αντιπάλους μέσω της θρασύτητας στην περιφρόνηση Θεσμών και Ανθρώπων. Σου λέει για να είναι τόσο θρασύς και απροκάλυπτος (παραδείγματα άπειρα…), ποιος ξέρει ποιες Ευρωατλαντικές πλάτες έχει, άρα κάθε αντίσταση είναι μάταιη.

Δεύτερον, ένεκα του πρώτου, προσπάθεια ΥΠΟΤΑΓΗΣ του εκλογικού σώματος  μέσω της κόπωσης δια της φθοράς των πολιτικών αλλά και κοινωνικών και βιολογικών αντοχών ένεκα της ελέω και ξένων παραγόντων, παρατεταμένης παραμονής του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Όπως και της κατάπτυστης βοήθειας του «διεθνούς παράγοντα» στον εκδικητικό σφαγιασμό της Μεσαίας Τάξης από τους κακούς και κομπλεξικούς αυτούς ανθρώπους.

Μιας σφαγής η οποία σε μίσος και ολοκληρωτισμό (βλέπε και δηλώσεις Τασίας για Δημόσιους Υπαλλήλους) μπορεί αναλογικά να συγκριθεί μόνο με το μίσος των Ναζί κατά των Εβραίων. Και έχει αποτελέσματα. Διότι ο οικονομικά και άρα ψυχικά κατεστραμμένος δεν πάει εύκολα στην κάλπη, ή δεν έχει το ψυχικό σθένος να ακούει γιατί πρέπει να πάει, «όλοι ίδιοι είναι», «εγώ ότι ήταν να πάθω το έπαθα», κλπ.

Τρίτον, διαρκής προσπάθεια φαλκίδευσης του τελικού αποτελέσματος των εκλογών μέσω των δυο προαναφερθεισών τακτικών. Αυτό γίνεται είτε μέσω της κοπώσεως ή της προσφοράς μιας θέσης κάποιου μέλους της οικογενείας στο «Δημόσιο», είτε μέσω της εξουθένωσης των θεσμών και των αντιστάσεων τους απέναντι στις παρατεταμένες πιέσεις εκτροπής από το δημοκρατικά και θεσμικά κεκτημένο των κυβερνώντων που κατά δική τους ομολογία θέλουν «την εξουσία».

Επίσης γίνεται και μέσω της υπονόμευσης με οποιοδήποτε τρόπο της συνοχής των δυο παραδοσιακών κομμάτων δια της πλαγιοκόπησης με γκαιμπελικές μεθόδους, δηλαδή NOVARTIS και Μαρέβα, ανακίνηση Μακεδονικού, κοκ, είτε προφανώς μέσω προσπάθειας νοθείας και αλλοίωσης της τελικής (όσων αντέξουν) έκφρασης της λαϊκής βούλησης την ημέρα των εκλογών είτε από την πηγή (εκλογικά τμήματα) είτε κατά την ψηφιακή-τελική επεξεργασία των αποτελεσμάτων.

Και ξεχάστε την περίφημη «Ευρώπη». Οι Ευρωπαίοι -αποδεδειγμένο!- ΔΕΝ νοιάζονται για την πρόοδο και το καλώς έχειν της Ελλάδος. Έψησαν το ψάρι στα χείλη του Σαμαρά για ασήμαντα πράγματα και ετοιμάζονται μέχρι να δώσουν και νόμπελ στον Αδίστακτο εθνομηδενιστή. Η θεσμική εκτροπή δεν περιορίζεται σε εθνικό επίπεδο αλλά έχει και διεθνείς προεκτάσεις. Κύκλοι του εξωτερικού εκπέμπουν το μήνυμα «Δεν μας ενδιαφέρει αν σφαγιάζεστε ή ταπεινώνεστε. Θα τον ανεχτείτε ανεξάρτητα από το, προσωπικό ή κοινωνικό κόστος, θα καταστραφείτε χωρίς σάλιο για να ολοκληρώσουμε τις επιδιώξεις μας«

Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο διχαστικός ψυχάκιας που βλέπουμε δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον, λάθος λένε ότι «ο Τσίπρας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ». Οταν τελειώσει η χρησιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ σαν όχημα νομής της εξουσίας, ο Αδίστακτος θα πηδήξει με αλεξίπτωτο από το πιλοτήριο, θα το εγκαταλείψει σε ελεύθερη πτώση με τους υπόλοιπους «πρώην συντρόφους» όπως μας έχει συνηθίσει, πιθανόν για τη δημιουργία νέου κόμματος με Ευρωατλαντικά κεφάλαια και συγκεκριμένη Ατζέντα– «γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε» επιτρέποντας μια δεξιά παρένθεση στο Μητσοτάκη έτσι να έχει να «παίζει» για μια διετία. Σε μια ήδη και μεθοδικά διαμορφωθείσα «κινούμενη άμμο» Ελληνικής πραγματικότητας.

Μέχρις ότου ο Τσιπρικός -και όχι ο «αριστερός», να εξηγούμεθα!- χώρος αναδιοργανωθεί, λάβει νέα επικαιροποιημένα πολιτικορθάδικα νεοεποχίτικα -κατά άλλους αφελείς- «σοσιαλδημοκρατικά» χαρακτηριστικά και προφίλ και επιστρέψει μετά από ένα-δυο χρόνια να πλαγιοκοπήσει τον πελαγοδρομούντα Μητσοτάκη. Ο οποίος αν δεν κάνει αυτά που πρέπει, δε θα ξέρει από που του έρχονται και δε θα προλαβαίνει να μετράει σφαλιάρες από τα εσωτερικά και εξωτερικά μέτωπα και τα συντριπτικά χτυπήματα των κατευθυνόμενων πεμπτοφαλαγγιτών. Το έχουμε ξαναδει το έργο σε ΟΛΕΣ τις διακυβερνήσεις της ΝΔ, ανεξάρτητα από «Εθνάρχες», «Ψηλούς», «Βούδες» και δε συμμαζεύεται… Καταντάει βαρετή η (παραδείγματα άπειρα…), η τόση επανάληψη…

Έτσι θα γίνει και το χατήρι εκείνου του ταλαίπωρου «καθηγητή» με τα υγρά όνειρα για «στροφές» και «σοσιαλδημοκρατικοποιήσεις», ενώ στην πραγματικότητα θα μιλάμε για μια στυγνή meta-milennium κατάσταση hi-tech πολιτικορθάδικου ολοκληρωτισμού (διάβαζε πολιτισμικός Μαρξισμός) που μόνο κάτι έργα επιστημονικής φαντασίας που μιλούν για χειρουργικά αποστειρομένες δικτατορίες με επίφαση δημοκρατίας και διχασμένες κοινωνίες, έχουν προβλέψει. Το νέο γκούλαγκ δε θα είναι στη Μακρονησο ή στο Ιρκούτσκ, θα είναι το πεζοδρόμιο των αστέγων από το συνδυασμό ανεργίας και χρεών ακόμα και από εκείνο το δάνειο του παππού που ποτέ δε στο είπε, και του οποίου την κληρονομιά δεν αποποιήθηκες πριν δεκαετίες!

Διότι τα κανονικά γκούλαγκ κοστίζουν.

Εν τω μεταξύ βέβαια η αντιπολίτευση έχει πολλά πράγματα να κάνει. Το πρώτο μάλλον το πέτυχε- τα δυο κύρια εναπομείναντα κόμματα του συνταγματικού τόξου απέφυγαν τη διάσπαση και η μεν ΝΔ διατήρησε τη βάση και τον πυρήνα του 30% και από τότε δέχεται την επιστροφή των συνήθων υπόπτων και επαμφοτεριζόντων ενός 15%. Που κάποτε ψήφιζαν μια ΠΑΣΟΚ, μια ΝΔ και τώρα κάποιοι είναι «αναποφάσιστοι», κάποιοι ελάχιστοι ΠΑΣΟΚ και κάποιοι πήγαν στο ΣΥΡΙΖΑ, πλην όμως αναμένεται η ΝΔ να δεχθεί το κύριο κύμα επιστροφής των αγωνιούντων αστών στα συστημικά κόμματα μετά την τελευταία περιπέτεια της ψήφου τους στους Αδίστακτους. Αναμένεται να δούμε το μέγεθος αυτού του επαναπατρισμού και την επιρροή του στα πολιτικά πράγματα.

Επίσης, ελπιδοφόρο, το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ διατήρησε τον όποιο μικρό πυρήνα του παρά την τρικυμία (εν κρανίω) σε ποταμάκια και δε συμμαζεύεται και παρά την επίθεση πλαγιοκόπησης και την απόπειρα «ρεσάλτου» και πλιάτσικου στελεχών και αξιών από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν διασπάστηκε. Η κα Γεννηματά φαίνεται πως διατηρεί και την πείρα αλλά και αρκετή από την «στόφα» του πατέρα της και προτιμάει μια αξιοπρεπή κοινοβουλευτική παρουσία (έστω και με λίγες κορώνες περί «δεξιάς» και «νεοφιλελευθεριΖμού) από τον απόλυτο εξευτελισμό και τον εκμηδενισμό από τη μαύρη πολιτική τρύπα του ΣΥΡΙΖΑ και του Αδίστακτου.

Το επόμενο είναι η αντιπολίτευση να επιδιώξει την επίτευξη ομαλότητας στην πορεία στις εκλογές ώστε να έχει τη δυνατότητα σωστής εκλογικής και μετεκλογικής προετοιμασίας για τα αντίστοιχα καλύτερα αποτελέσματα και στις δυο περιπτώσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πιθανόν να έχει πολλούς άσσους ανωμαλίας στο μανίκι τύπου «NOVARTIS», «offshore Mαρέβας», αποκάλυψη «ακροδεξιών πυρήνων» που θα «σχετίζονται» με την αντιπολίτευση, προβοκάτσια, πιθανόν αιματηρή και τέλος, προσπάθεια νόθευσης του εκλογικού αποτελέσματος ή/ και αναβολής των εκλογών με πρόσχημα έκτακτη κατάσταση.

Για να αποφευχθεί αυτό, δυο πράγματα πρέπει να γίνουν. Πρώτον στη ΝΔ να υπάρχει ένα Political Intelligence Department το οποίο θα έχει μάτια και αυτιά παντού και ει δυνατόν ΜΕΣΑ στον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση, και δεύτερον, ένα First Response Group Council, ένα συμβούλιο διαχείρισης κρίσεων το οποίο σε καιρούς νηνεμίας θα κάνει political war games και ασκήσεις πολιτικών σεναρίων, σε δε καιρό δε κρίσης (όπως πχ με το «Μακεδονικό» θα συνεδριάζει, θα ευθυγραμμίζει τις αντιδράσεις και θα έχει έτοιμη την απάντηση στην εκάστοτε πρόκληση.

Ταυτόχρονα θα πρέπει να δημιουργηθούν, αν δεν έχουν ήδη δημιουργηθεί δεσμοί στο εξωτερικό, δεν μπορεί να είναι μόνο οι δολοπλόκοι Μέρκελ και Σοιμπλε, οι κοκκινόσβερκοι μπεκρούλιακες και το γραφειοκρατικό Ευρωιερατείο ενεργοί και να μην υπάρχουν θύλακες αντίστασης στην επιδιωκόμενη παντοκρατορία της Γερμανοσλαβίας. Κάπου πρέπει να υπάρχουν θύλακες αντίστασης και μιλάμε για κανονική Ευρώπη και όχι τις baby-sitters του Τσίπρα που με τις πράξεις τους φαίνεται ότι το τελευταίο που τους νοιάζει είναι η Ευρώπη και κυρίως ότι αυτή αντιπροσώπευε μέχρι πριν λίγα χρόνια.

Και όλα αυτά ενώ φτύνουν κατάμουτρα ένα ολόκληρο λαό τον οποίο προηγουμένως ταλαιπώρησαν με τις τιμωρητικές πρακτικές τους και μετά παρέδωσαν βορά στις εκδικητικές ορέξεις των «τρίτων γύρων» του υποτακτικού τους.

Το τελευταίο αντιμετωπίζεται μόνο με προσφυγή σε εξωτερικούς και εξωχώριους συμβούλους εξειδικευμένων στην αντιμετώπιση τακτικών αποδόμησης κρατών και κοινωνιών (διότι αυτό βιώνουμε) και στην σύνθεση προγράμματος αντεπίθεσης πριν τις εκλογές όπως και αντίστασης σε κάθε προδιαγεγραμμένη πλέον προσπάθεια εκτροπής. Η οποία πιθανόν και να περιλαμβάνει κατάληξη σε θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο κάπου προς το τέλος της επιμηκυμένης ελέω βλακείας του εκλογικού σώματος και του πολιτικού προσωπικού, ΣΥΡΙΖΑίικης τετραετίας.

Πλέον, το ξέρουμε, δεν είναι απλή «αντιπαράθεση» αλλά «Ιερός πόλεμος» ο οποίος πρέπει να κερδηθεί, αν θέλουμε οι μισοί Έλληνες πλην Δημοσίων υπαλλήλων και επιθυμούντων τη Δημοσιοϋπαλληλία κατά Τασία, να μη βρεθούμε στα «Γκούλαγκ» των πεζοδρομίων των αστέγων από ανύπαρκτα χρέη, και στα πλειστηριασμένα σπίτια μας να κατοικούν πλέον Κινέζοι με «βίζες», Ρώσοι, AirBnBήδες και Δημόσιοι Υπάλληλοι της Τασίας!

Δεν έχει τελειώσει ακόμα. Μάλλον ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ.

Προσοχή!

ΚΚ2

Παράνοια Εναντίον Κυνισμού

Του KK2.

Ο Αλέξης σύντομα θα καταλάβει ένα πράγμα:

Ότι δεν γίνεται να ανοίγεις συνεχώς «παρτίδες» και «λογαριασμούς» με ότι σκοτεινό υπάρχει στον πλανήτη και μετά να πηδάς από τον έναν στον άλλο, να «πατάς κάλους» επικίνδυνων ανθρώπων ανεξέλεγκτα, και να «πουλάς» άλλοτε στεγνά και άλλοτε συγκεκαλυμμένα, ή να συνεργάζεσαι με ανθρώπους οι οποίοι είναι στα μαύρα κατάστιχα του πολιτισμένου κόσμου.

Διότι έρχεται η στιγμή που έχεις πολλά «loose ends» που λένε στο χωριό μου και εκεί που έχει αλλάξει το ρεύμα και παλεύεις «να το σώσεις» ότι μπορείς να σώσεις ενώ αγωνιωδώς χάνεις έδαφος, σου έρχεται μια κατραπακιά από κάποιο «loose end» που κατέρρευσε και λες «από που ήρθε αυτό»;

Και ναι μεν, αλλού (ας πούμε στο Μάτι και τη Μάνδρα) μπορείς να επικαλεστείς (όχι άδικα) λάθη προηγουμένων. Επίσης, μπορείς να αντιμετωπίσεις την οργή μεγαλοπαραγόντων του Τύπου που «πούλησες» διότι εκπλήρωσαν το σκοπό τους. Αναμενόμενο εφόσον αν σε υποστηρίζουν αρχηγοί κρατών, τι τους θέλεις τους όποιους οικονομικούς παράγοντες πλέον; Πφφφφ! Ψιλοπράγματα!

Στο κάτω-κάτω «θα έρθει και αυτών η ώρα τους», βλακωδώς σκέπτεσαι.

Διότι μέσα στην ψυχασθένεια σου, δε σου φτάνουν όλα τα άλλα που κουβαλάς, παραμένεις βλέπεις και «αριστερός». Και ξυπνάει μέσα σου και το ταξικό μίσος δεν πάει να τους έχεις γνωρίσει, σφίξει το χέρι, να σε έχουν τραπεζώσει ή -κυρίως!- βοηθήσει ποικιλοτρόπως άπειρες φορές. Έλα όμως που το αίμα νερό δεν γίνεται. Και στην Τέλεια Κοινωνία που ονειρεύεσαι, αυτοί θα ήταν σε κάποιο γκούλαγκ. Άντε σε μια ανακαινισμένη Μακρόνησο. Και εσύ το νιώθεις, το εννοείς. Αυτοί δεν το ξέρουν διότι τέτοια παθιασμένη αυτοκτονική παράνοια ξεπερνά τον κυνισμό τους.

Έλα όμως και πάλι, που δεν θα προλάβεις. Διότι τα λάθη, οι αστοχίες, τα «πουλήματα» μαζεύονται και οι «ριγμένοι» σε «περιμένουν στη γωνία». Και, όπως εσύ όταν σου έταξαν πρωθυπουργία τις μέρες της ευμάρειας, οι «άλλοι», που είναι στο παιχνίδι ακόμα και πριν καν εσύ αρχίσεις τις καταλήψεις στα λύκεια (ονόματα δε λέμε, οικογένειες δε θίγουμε), ΞΕΡΟΥΝ να περιμένουν.

Και αυτό που τελικά θα σε συντρίψει είναι τα δικά σου λάθη ή οι άνθρωποι (ή οι…αρκούδες) που πούλησες διότι βρήκες καλύτερο αποκούμπι κάπου αλλού. Διότι δεν είναι όλοι υπερήλικες Μικηδες ή υπομοναδιαίοι Αλαβάνοι και «Ζωές». Και το κερασάκι μπορεί να είναι και η βίαιη κατάρρευση κάποιου «από μακριά» που σε βοήθησε και πάνω στον πανικό του μπορεί να μην πρόλαβε να καταστρέψει τα αποδεικτικά στοιχεία της σκοτεινής σχέσης σας. Λογικό, τέτοια ώρα τέτοια λόγια, ενδεχομένως το τομάρι του θα τρέχει να σώσει ο άνθρωπος…

Και τότε να δεις πως όλα τα Λάθη σου θα γευτούν αίμα και θα αρχίσεις να ακούς τις ανάσες τους στο σκοτάδι. Αφελή μετέφηβε.

Και πιθανότατα δεν ήταν τα χρήματα το (κύριο) κίνητρό σου. Αλλά, για αυτούς που ξέρουν το πόσο αγνά κακός και τοξικός άνθρωπος είσαι σαν άνθρωπος και πόσο σκοτεινά για τον πολιτισμό της χώρας που διοικείς είναι τα πραγματικά κίνητρα που κουβαλάς στην ύπαρξή σου, ΑΚΡΙΒΩΣ για αυτό, η ανησυχία είναι διπλή.

Διότι ο κακός και μοχθηρός άνθρωπος γίνεται διπλά επικίνδυνος όσο καταρρέουν τα στηρίγματά του και πλησιάζει το αναπόφευκτο τέλος του.

Ας προσέχουμε. Τούτοι εδώ δεν είναι σαν τους «προηγούμενους». Οι προηγούμενοι (μικρή χώρα η Ελλάδα, όλοι γνωριζόμαστε) ήταν απλά κυνικοί και έστω, αργυρώνητοι. Κατανοητό, γλυκό το μέλι…

Τούτοι εδώ είναι όμως είναι ΜΟΧΘΗΡΟΙ. Υπάρχει διαφορά. Θεμελιώδης.

Ας έχουν γνώση οι φύλακες.

ΚΚ2

It’s NOT Over, Yet

Του ΚΚ2.

Είχαμε εξελίξεις αυτές τις μέρες.

Πριν πανηγυρίσουν κάποιοι, να υπενθυμίσουμε ότι σε λίγες μέρες η συγκυβέρνηση του τσίρκου κλείνει τετραετία και αν εξασφαλίσει τον αριθμό των 151 βουλευτών ή ότι άλλο ορίζει το Σύνταγμα σε προτάσεις μομφής, ψήφους εμπιστοσύνης και όποια άλλη ψήφο αμφισβήτησης, θα εξαντλήσει την τετραετία με αφετηρία τον Σεπτέμβριο του 2015. Στη χειρότερη περίπτωση, το μαρτύριο για τις τσέπες μας, την πολιτική μας αγωγή και την αισθητική μας λήγει σε εννέα μήνες.

Αν δε, λήξει νωρίτερα και ιδίως υπό έκτακτες ή / και ανώμαλες συνθήκες, μακάρι να μην είναι μεγάλο το κρίμα και το τίμημα.

Για να το προσέξουμε λιγάκι:

Δεν πάει να ακουγόντουσαν αστειότητες για «παρενθέσεις», δεν πάει να έγινε ότι έγινε το τραγικό εκείνο καλοκαίρι του 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ άντεξε καταναλώνοντας κυρίως δικούς του ανθρώπους, και ενδέχεται όλα όσα βλέπουμε να είναι προσυνεννοημένα με διεθνείς «συμβούλους» οι οποίοι εξάλλου συμβούλεψαν τον Τσίπρα να κάνει και τις χειρουργικής ακρίβειας κινήσεις του Σεπτεμβρίου 2015 και να ανανεώσει έτι περαιτέρω την παραμονή του ενώ -προφανώς και αυτό είχε προβλεφθεί- η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του τσίρκου από τα μέσα του 2016, και μετά την επίδοση του λογαριασμού στα συνήθη υποζυγια (οι κωλοτούμπες κοστίζουν), τα οποία τώρα ξεσκίζουν και με ταξική βούλα, θα βρισκόταν σε αναντιστοιχία με τη λαϊκή βούληση.

Οπότε μην επιχαίρεστε. Οι social engineers κατάφεραν και έδωσαν ζωή σε ένα κόμμα-τραγέλαφο, ενώ οι υστερόβουλοι και ασπόνδυλοι Ευρωπαίοι με την επιλεκτική ανοχή τους και την ιδεοληψία των κυβερνώντων κατάφεραν και διέλυσαν μια οικονομία που αν αξιοποιούσε το δυναμικό της θα «πετούσε» όπως το αδερφό έθνος των Κυπρίων όπου χτίζονται κτίρια 40 ορόφων στη Λεμεσό (λίγο μικρότερη από το Περιστέρι) ενώ εμείς τρέχουμε με τα υποδεκάμετρα και ανακαλύπτουμε δάση και αρχαία στα τσιμέντα του Ελληνικού, στο προνομιακότερο υπό δυνητική ανάπτυξη σημείο της υφηλίου.

Μην επιχαίρεστε διότι τα 7 χιλιάρικα είναι μεγάλο δέλεαρ για ανθρώπους που στην ελεύθερη αγορά, με το που θα τους έβλεπε ο κλητήρας, από το παρουσιαστικό και την εμφάνισή τους και μόνο, δε θα τους άφηνε ούτε να περάσουν την είσοδο να ανέβουν να αφήσουν σε τμήμα προσωπικού μιας εταιρείας το βιογραφικό τους.

Όπως – επίσης σημαντικό!- ακούω και πάρα πολλούς φίλους -μα πάρα πολλούς και σημαντικούς– ότι δεν εμπιστεύονται το πολιτικό, αισθητικό, κοινωνικό αισθητήριο του «σοφού λαού» και ανεξαρτήτως του εάν θα νικήσει -που θα νικήσει!- ή όχι ο Μητσοτάκης, εάν εφησυχάσουμε όλοι εμείς που έχουμε έστω και ένα στοιχειώδες δημόσιο βήμα μικρό ή μεγάλο, ατομικά ή συλλογικά, όπως ξαναλέω, λένε οι καλοί μου αυτοί φίλοι, «η κάλπη μπορεί να κρύβει εκπλήξεις«.

Παρήγορη είναι η σκέψη ότι σε αντίθεση με την πελαγοδρομούσα κυρία Γεννηματά και τα σιγανά ποταμάκια, ο Μητσοτάκης εμφανίζεται πιο μεθοδικός, με εμφανή ψήγματα στρατηγικής που υποδηλώνουν παρουσία «υψηλών» συμβούλων, επιτέλους, μάλλιασε η γλώσσα μας, η ΝΔ είναι μια Ferrari της πολιτικής, o Μητσοτάκης είναι καλός πιλότος αλλά θέλει και την επικοινωνία με συμβούλους που έχουν μια ολιστική εικόνα της κατάστασης από ψηλά, και φαίνεται πως σε αντίθεση με τους προκατόχους του, την έχει.

Κάποια άλλη στιγμή θα αναφερθούμε σε αυτή την στρατηγική η οποία φαίνεται να αποδίδει καρπούς. Εκείνο που προέχει τώρα είναι να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ έστω και μια ώρα αρχύτερα, να πάρουμε τη χώρα μας πίσω, και με τιμιότητα, αρετή και σωφροσύνη, βοηθώντας την κυβέρνηση αλλά και ελέγχοντας την, να υψώσουμε τη χώρα μας στη θέση που της ανήκει. Α ναι, και να φέρουμε τα ξενιτεμένα μας παιδιά πίσω.

Το τέλος της αρχής έγινε πριν τρία χρόνια με την εκλογή της τελευταίας ηγεσίας της ΝΔ. Τώρα, σήμανε η αρχή του τέλους. Για να μιλήσω με όρους Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν ξέρω αν έγινε ακόμα η τελευταία αντεπίθεση στις Αρδένες, εκτός αν αυτή ήταν προγραμματισμένο να είναι η σκευωρία της Novartis την οποία αναγκάστηκαν να «κάψουν» διότι έβλεπαν ραγδαία μείωση του πολιτικού τους κεφαλαίου ένεκα της αστοχίας του «Μακεδονικού». Οι σημερινοί κυβερνώντες είναι αδίστακτοι, καμία σχέση με άλλους αστούς πρωθυπουργούς που όσο κυνικοί και να ήταν προκήρυξαν εκλογές και απέφυγαν το μαρτύριο της σταγόνας στην πτώση τους αλλά και της πολιτικής τους διαπόμπευσης. .

Εδώ έχουμε να κάνουμε με ψυχοπαθείς που από τη μια κάνουν επικύψεις σε όποιο ξένο παράγοντα θεωρούν ότι μπορεί να τους βοηθήσει, καταναλώνουν αδίστακτα Ελλάδα, και εθνικό και οικονομικό κεφάλαιο για να παραμείνουν μέχρι το τέλος, και από την άλλη, διπολικά κατατρύχονται από μεσσιανικές αντιλήψεις και προσπαθούν να αντιστρέψουν μια εδραιωμένη πραγματικότητα με ένα «τρίτο γύρο» που θα δώσει ΚΑΙ την εξουσία στην όποια «αριστερά» εκπροσωπούν.

Οπότε είναι εμφανές ότι εκτός από το καλώς έχειν μιας συγκεκριμένης κομματικής και κρατικής υποστηρικτικής νομενκλατούρας δεν τους ενδιαφέρει ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ και ιδίως, κανένας από τους χρήσιμους ηλίθιους που «δεν πάει το χέρι τους» ή άλλους που φαντάζονται «Μινώταυρους του φιλελευθερισμού» ενώ μπροστά τους στέκει ο Κθούλου (για όσους ξέρουν) του φαιοκόκκινου ολοκληρωτισμού όπως πολύ καλά τον εκπροσώπησαν οι τωρινοί, έστω και σε light μορφή.

Και εμείς;

Με όλες τις ατέλειές μας, ανάλογα με τις μικρές δυνάμεις του καθενός αγωνιζόμαστε τον αγώνα τον καλό, η νίκη είναι κοντά αλλά η μάχη δεν τελείωσε. Ο αντίπαλος είναι ακόμα πολιτικά ενεργός και κυρίως εθνικά επικίνδυνος και ο Καλός Αγώνας συνεχίζεται μέχρι την τελική πολιτική και πολιτισμική συντριβή του αδίστακτου αντιπάλου.

Επαναλαμβάνουμε: Τίποτα δεν τελείωσε. Επαγρυπνούμε και ο αγώνας συνεχίζεται.

ΚΚ2

Ανήθικη Ευρώπη, Ηλίθια Ελλάδα…

Του ΚΚ2.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ακολουθεί μη πολιτικώς ορθή ανάρτηση με προσωπικές απόψεις που ενδεχομένως δεν εκφράζουν τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας του «Π».

Συνήθως ΔΕΝ παρεμβαίνω ΑΛΛΑ ενόσω ένα γειτονικό κράτος έχει ΑΥΤΟ που βλέπουμε στην εικόνα στο βάθος του μυαλού του (και τα οποία ποτέ δεν αποκήρυξε), ακόμα και εάν είμαι μορφωμένος, εκνευριστικός, μετριοπαθής, θέλω επιχειρήματα και όχι καπηλευτικές πατριδοκαπηλείες κλπ, ΕΔΩ δεν μπορώ να σιωπήσω.

Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θά’ναι… λένε.

Θεωρώ ότι η συμφωνία των Σκοπίων έτσι όπως πάει να την εφαρμόσει ο γλοιώδης υπαλληλίσκος, αποτελεί εθνική στρατηγική ήττα που δεν υπήρχε λόγος να γίνει τόσο βιαστικά, τόσο πρόχειρα, με τόση υποτέλεια. Και οδηγεί στην απώλεια εθνικού κεφαλαίου τώρα, και ανοίγει την πόρτα για απώλεια εθνικού εδάφους αργότερα.

Με νεφελώδη ή μηδενικά ανταλλάγματα για τη χώρα (κανείς δε σε πληρώνει από μόνος του όταν ξέρει ότι για να καθίσεις στην κ@λοκαρέκλα θα το κάνεις ΔΩΡΕΑΝ ή και επί ζημία της χώρα σου) και με σαφή περιφρόνηση προς τα αισθήματα ενός ολόκληρου λαού τον οποίο εννοείται πως ο υπαλληλίσκος μισεί, έχει και ταξική συνείδηση, και κύριος οίδε πόσα δεινά θα του επιφορτώσει για Άλλη Μια Μέρα Παραμονής Στην Καρέκλα.

Εκείνο όμως που θα ήθελα επίσης να μοιραστώ μαζί σας είναι και ένας βαθύτατος Ευρωσκεπτικισμός που με έχει καταλάβει, παρότι κοσμοπολίτης εκ φύσεως και έχω ζήσει και σχεδόν δυο χρόνια στο εξωτερικό, για την τόσο άδικη, πρόστυχη και ανήθικη στήριξη στο υποτακτικό τσουτσέκι από την Γερμανοκρατούμενη Ευρωγραφειοκρατία.

Δεν ξεχνώ ότι ενώ έψησαν το ψάρι στα χείλη στον φυσικό τους σύμμαχο το 2014, έδωσαν αέρα στα πανιά του τσιρκοειδούς μορφώματος και του ανήθικου αρχηγίσκου του, τον ενδυνάμωσαν μέχρι του σημείου να επικαλείται την Μέρκελ την οποία μέχρι πρότινος έβριζε, για ανύπαρκτες επιτυχίες στο οικονομικό πεδίο ενώ η μεσαία τάξη σφαγιάζεται για χάρη των κρατικοδίαιτων υπαλλήλων του Δημόσιου Τομέα και των διαπλεκόμενων βιομηχάνων.

Με τις ευλογίες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού κόμματος. Που τόσα χρόνια δεν έχει βγάλει μια ΞΕΚΑΘΑΡΗ ανακοίνωση αποδοκιμασίας για τη ακολουθούμενη πολιτική, ιδίως υπό το πρίσμα της στάσης ή της ματαίωσης των μεταρρυθμίσεων. Και όπου πολλοί ξινίζουν τα μούτρα τους για το Μητσοτάκη διότι ενδέχεται να τους χαλάσει τη μανέστρα.

Για να μην προκόβει κανένας και να τον ψηφίζουν όλοι για να πάρουν κουπόνια εφόσον η ανταμοιβή για οποιαδήποτε έμμισθη εργασία ή αυτοαπασχόληση κατέστη σύντομο ανέκδοτο. Ντροπή!

Η στάση των Ευρωπαίων και δη των Γερμανών υπήρξε βαθύτατα ΑΝΗΘΙΚΗ και δικαιώνει όλα όσα κατά καιρούς έχουν λεχθεί, ιδίως από τον Μεγάλο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Προς τον οποίο αισθάνομαι Ευγνώμων για το ότι κάποτε «καθάρισε τη φάση» και δε γίναμε ο απόπατος της Ευρώπης όπως θέλει να μας κάνει τώρα το τσουτσέκι, που νομίζει ότι δίνει τη μάχη για τον τρίτο γύρο στις πλάτες των χρήσιμων ηλίθιων που τους χρησιμοποιεί για πιόνια. Με τις «αλληλέγγυες» πλάτες των Γερμανών βεβαίως-βεβαίως.

Μέσα δε στην απελπισία κάποιων βολεμένων να μην τρωθεί η Ευρωπαϊκή εικόνα διότι «είναι το σπίτι μας» και κάτι άλλα δακρύβρεχτα, μου πέταξαν και κάτι για τη Γερμανία που «μας δάνεισε» και το Ναβαρίνο και τους αντέτεινα ότι κανείς από τους Ευρωπαίους στη μάχη του Ναβαρίνου δε μιλούσε Γερμανικά.

Αντίθετα, ο Μέτερνιχ τα μιλούσε. Σαν μητρική του γλώσσα.

Όλα Λάθος…

Και μην προσπαθήσει κανένας να μου κάνει υπόμνηση για τον «Υπερατλαντικό Παράγοντα», τέως «Φονιάδες-των-λαών-Αμερικάνοι» και ότι μέρος του έχει παίξει και εκεί βρώμικο ρόλο στην άνοδο του Τσίρκου. Άλλο μια τρίτη συμμαχική υπερδύναμη, και άλλο «Το σπίτι μας». Ντροπή!

Όσα συνέβησαν τα τελευταία χρόνια είναι μια μελανή σελίδα στην Ευρωπαϊκή ιστορία και θα έπρεπε να ντρέπεται η Γερμανία η οποία για άλλη μια φορά στη ζωή της είχε την ευκαιρία να μη φερθεί σαν Γερμανία όπως μας έχει συνηθίσει να φέρεται και δεν το έκανε.

Όπως επίσης στις επόμενες εκλογές καλό θα ήταν να ψηφίσουμε κάποιον που να έχει τα γλωσσικά, γνωστικά και επικοινωνιακά εργαλεία και δεξιότητες να διαπραγματευτεί μια άλλη σχέση από αυτή της υποτέλειας χάριν της καρέκλας

ΚΚ2

Εt la vie continue…

Του ΚΚ2

Τώρα που φάγαμε, ήπιαμε και τελείωσαν και οι γιορτές ας πούμε ένα-δυο πράγματάκια.

Τελικά αντί να ρυθμίσει ο Καμμένος τον Τσίπρα, μάλλον ο Τσίπρας θα «ρυθμίσει» τον Καμμένο. Θα του πάρει ότι είχε να του δώσει (τους βουλευτές δηλαδή) και θα τον πετάξει σαν στυμμένη λεμονόκουπα.

Αναμενόμενο δηλαδή. Κλασικός Τσίπρας. Έχει ήδη φάει και φτύσει το κοκαλάκι του Μανωλη Γλέζου, του Μίκη Θεοδωράκη, του Σακελλαρίδη, των Στρατουλολαφαζανέων, της Ζωής Κωνσταντοπούλου, κόρης ΠΡΟΕΔΡΟΥ του πάλαι ποτέ Συνασπισμού, και συνεχίζει να αλέθει ανεξέλεγκτος ξέροντας ότι όσο έχει από κάτω του τους ανίκανους και τους ολίγιστους που κουβαλάει μένει ήσυχος, εφόσον χωρίς αυτόν δεν υπάρχει εξουσία και πρόσοδοι για τους υπολοίπους ανίκανους.

Στην πολιτική και στον έρωτα είναι το ποιος έχει το πάνω χέρι, είτε από συναισθηματικής άποψης, είτε από την άποψη του πολιτικού εκτοπίσματος εκάστου των εταίρων. Ανεξαρτήτως του ποιος έχει δίκιο. Ο Τσίπρας φρόντισε και προσέγγισε τους βουλευτές των ΑΝΕΛ (και όχι μόνον) σε ανύποπτο χρόνο και έκανε προφανώς ατομικές μυστικές συμφωνίες. Και να δείτε τι σόου έχει γίνει που δεν το ξέρουμε σε ΚΙΝΑΛια, Ποταμια και ΔΗΜΑΡ, έτσι όπως είναι και αδίστακτοι τούτοι εδώ.

Μη σας πω και σε ΝΔ, ιδίως όσον αφορά κάποια ρετάλια κάποιας πεμπτοφαλαγγίτικης δήθεν «Καραμανλικής πτέρυγας» (χωρίς τον Καραμανλή πλέον… Ευτυχώς…). Εξ άλλου, για να τα λέμε και όλα, από εκεί προέρχεται και ο Καμμένος…

Τα πολιτικά αίσχη του αιώνα.

Και δυστυχώς η απάντηση είναι απλή:

Ο Καμμένος δεν υπολόγισε ότι η συγκολλητική ουσία που βαστούσε την συγκεκριμένη κυβέρνηση, είναι εκείνη της ΑΝΗΘΙΚΟΤΗΤΑΣ η οποία προκύπτει από την προσκόλληση στην εξουσία με κάθε τρόπο και μέσον.

Και αυτό θα το πληρώσει.

Αν φύγει ο Καμμένος, και πάλι διασώζεται ενδεχομένως το σχήμα, εφόσον και ο Καμμένος αλλά και οι περί ων ο λόγος; και οι βουλευτές του είναι ΣΥΡΙΖΑ με άλλη στολή. Είναι το ίδιο ανήθικοι με τους μείζονες εταίρους τους και θα κάνουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ για εκείνη τη βουλευτική αποζημίωση που πέφτει κάθε μήνα. ΤΕΛΟΣ. Με ή χωρίς τον Καμμένο. Απλά θα αλλάξουν εργοδότη. Et la vie continue (*)

Ποια Μακεδονία… Τη μάνα τους την ίδια θα πουλήσουν για να εξαντλήσουν μια τετραετία. Γιατί την ψυχή τους την έχουν πουλήσει ήδη.

Ο Τσίπρας λοιπόν, για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ΠΑΝΟΥΡΓΟΣ και τον υποτίμησαν άπαντες. Το μυαλό του δουλεύει συνεχώς όχι για το καλό της χώρας αλλά για συνωμοσιολογικά σενάρια, πως θα κερδίσει περαιτέρω ψήφους από τη φτωχοποίηση των Ελλήνων, πως θα διαβάλλει ψευδώς ή αληθώς τους πολιτικούς του αντιπάλους, πως θα ρίξει προπέτασμα καπνού για να καλύψει τα δικά του ανομήματα κατηγορώντας για τα ίδια πράγματα τους αντιπάλους του. Είναι εκπαιδευμένος καλά αλλά όχι για το καλό μας. Μόνο για το κακό μας.

Και γίνομαι κουραστικός, το ξέρω, αλλά θα το επαναλάβω διότι η επανάληψις είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως:

Ελπίζω ο Μητσοτάκης να έχει απευθυνθεί σε συμβούλους ανάλογους αυτών που έσπρωξαν με τα μπούνια τον Τσίπρα.

Όπως το σύμπλεγμα Γιαννας Αγγελοπούλου- Clinton Global Initiative – TENEO (αρχικές επαφές σε ανύποπτο χρόνο, ενδεχομένως και πριν το 10, επιβεβαίωση ότι «κάτι τρέχει» στο ταξίδι στο Οστιν, Τέξας το 2013).

Όπως το μυστικό ταξίδι στα γραφεία της Rothchild από την άλλη (στα γραφεία της L’ Oreal),

Όπως μέρος του επιχειρηματικού κόσμου όπως ο κος Μίχαλος και κάτι άλλοι. Από τους οποίους, σημειωτέον, δεν ξέρω πόσοι έχουν μείνει, διότι ο Τσίπρας ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ, πέρα από το να είναι αδίστακτος, να παίζει σε τέτοια ταμπλώ και ενδεχομένως έχει ήδη κάνει πολλούς εχθρούς από ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και στραβοπατήματα κάλων.

Δυστυχώς, ήδη χάνουμε εθνικές οντότητες, βουλιάζει η οικονομία, ξενιτεύονται οι νέοι, πάμε θεσμικά και πολιτισμικά προς τα πίσω με ένα Κράτος-Δυνάστη που όχι μόνον δεν άλλαξε, όχι μόνον δεν αναμορφώθηκε αλλά ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ και τους υπηκόους του ή μοιράζει επιλεκτικά πόρους σε αυτούς που «είναι ψηφοφόροι» του αφεντικού.

Για να γλιτώσεις (δεν πρόκειται απλά για απαλλαγή εδώ, δεν δυσφορείς απλά, ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙΣ) δεν θέλει (μόνο) κόπο, θέλει (και) τρόπο. Θέλει σοβαρή συμβουλευτική και υλική υποστήριξη για να μπεις στην αγγουροφυτεία των τερματικά άνομων συμφερόντων και κυρίως, επίπονη, λεπτομερέστατη και επί τη βάσει κατά περίπτωση σεναρίων πολιτικής επιβίωσης απέναντι στην πιο ασύμμετρη πολιτική απειλή για την πατρίδα, πλέον, από τον καιρό των κοτζαμπάσηδων και μετά.

Αλλιώς αν πας με το σταυρό στο χέρι τότε την πάτησες. Απλά, την πάτησες.

Εδώ δεν γκρεμίζεται ένα ανύπαρκτο «ηθικό πλεονέκτημα». Εδώ γκρεμίζεται η χώρα μας!

Θέλω να πιστευω ότι ο Μητσοτάκης είναι αλλιώς, έχει πάρει τα μέτρα του απέναντι σε αυτά τα ενδεχόμενα, και ότι είμαστε υπερβολικοί απλά στην επανάληψή μας, αλλά βρε αδερφέ, το παρελθόν της συγκεκριμένης παράταξης δικαιολογεί μια κάποια ανησυχία.

Για να δούμε!

ΚΚ2

(*) Και η ζωή συνεχίζεται.



#35

Τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, την έχουν γραμμένη στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.

47007536_1222550227883124_3649228399089549312_o

Ο Δραγασάκης αποκάλυψε πως το 2015 δεν εγκαθίδρυσαν μια χούντα, όχι επειδή πιστεύουν στη δημοκρατία, αλλά επειδή κάτι τέτοιο θα έκανε κακό στην αριστερά, για πολλά χρόνια.

Αν δηλαδή μια χούντα έκανε καλό στην αριστερά δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα, για μια ΧΟΥΝΤΑ.

Τσίπρας, Δραγασάκης και όλη η παρέα, το 2015 οδηγούσαν τη χώρα συνειδητά στη σύγκρουση. Μάλλον, κάποια στιγμή συνειδητοποίησαν πως κάτι τέτοιο δεν οδηγούσε στο επιθυμητό για αυτούς αποτέλεσμα. Δηλαδή σε μια ‘επανάσταση με τα λεφτά των άλλων’ (σύγκρουση με παράλληλη διαγραφή χρέους και το χρήμα απο τη Ευρωπαϊκή τράπεζα να συνεχίζει να ρέει).

Αντ’ αυτού, αντί να γίνουν ήρωες (να βρίζουν τους βελανιδοφάγους Ευρωπαίους και αυτοί να συνεχίσουν να τους στέλνουν χρήματα για να τα μοιράζει εδώ ο Τσίπρας) θα έπρεπε να διαχειριστούν μια «κατάσταση τόσο χαοτική, που να μην μπορεί να ελεγχθεί με δημοκρατικά μέσα».  Δηλαδή, θα έπρεπε να πουν σε έναν όχλο που του είχαν τάξει τα πάντα, πως δεν υπάρχει φράγκο. Κάτι τέτοιο, λέει ο Δραγασάκης, θα οδηγούσε στην «απονομιμοποίηση της κυβέρνησης και του αριστερού εγχειρήματος». Τι κομψά αποδίδει τη στιγμή της φυγής τους με ελικόπτερο.

Έτσι, μόλις συνειδητοποιούν πως η κατάσταση δεν λειτουργεί προς όφελός τους και πως τελικά θα έπρεπε να διαχειριστούν μια χούντα μη έχοντας όμως φράγκο εκεί μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιο ‘καθαρό μυαλό’. Σου λέει, καλύτερα δημοκρατία (καρέκλα και λεφτά, όσα έχουμε, να μοιράζουμε), παρά κυνηγημένοι (απο τον όχλο που οι ίδιοι εξέθρεψαν).

Μας/σας το λένε οι άνθρωποι, κατάμουτρα και χωρίς ντροπή.

Τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, την έχουν γραμμένη στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.

Το 2015 δεν βρέθηκαν μπροστά στο δίλημμα δημοκρατία, ή δικτατορία και διάλεξαν το πρώτο. Εάν ευνοούσαν οι συνθήκες δεν θα είχαν κανέναν ενδοιασμό να επιλέξουν το δεύτερο. Το 2015, επειδή ευτυχώς για εμάς δεν ευνόησαν οι συνθήκες, βρέθηκαν μπροστά στο δίλημμα δημοκρατία, ή την εξαφάνισή τους και επέλεξαν το πρώτο. 

Αυτό είναι που τόσο κυνικά, είπε ο Δραγασάκης.

το ζιζάνιο

σημ. περιμένω αναλύσεις για το πως ένας επίδοξος πραξικοπηματίας, μπορεί να δει το φως το αληθινό και να κάνει στροφή προς τη σοσιαλδημοκρατία.

 

Ούτε για Καντηλανάφτη!

Του ΚΚ2.

Ξέρετε, πιστευω πως όλοι μας εδώ πέρα έχουμε τα ελαττώματά μας. Κατανοητό. Άλλος λίγο, άλλος πολύ. Αυτό που μας ενώνει όλους μας όμως σε αυτή τη σελίδα είναι ότι παρά τα μικροελαττώματά μας, τις αδυναμίες μας, τα πάθη μας, δεν είμαστε αυτό που λέμε «κακοί άνθρωποι».

Πιστευω λοιπόν ότι μέσα σε όλα τα άλλα δεν είχαμε ντε και καλά το βίτσιο ή την διεστραμμένη έκρηξη αδρεναλίνης ενός επαναστατημένου δεκαεξάχρονου, να κάνουμε παρέα με καθάρματα επειδή έχουν ωραία μηχανή ή γιατί το σαγόνι τους γράφει ωραία στο ημίφως της «πλατείας». Ή αργότερα μεγαλώνοντας, με ανθρώπους που έχουμε βρει σε δικαστήρια, σε νοσοκομεία, σε δημόσιες υπηρεσίες, εφορείες, πολεοδομίες, εργοδότες και οι «μυημένοι» μας έλεγαν «Μακριά! Λερώνει! Τζιζ! Κάνει κακό! Δεν είσαι εσύ για τέτοια!».

Ε, βλέποντας τον πρωθυπουργό να ειρωνεύεται έναν από τους Λίγους δημοσιογράφους που τον ευεργέτησαν τόσο πολύ με την επαμφοτερίζουσα, εξισωτική, αλλήθωρη στάση τους λες και δεν έβλεπαν, δεν άκουγαν και δεν ήξεραν, ο οποιοσδήποτε, δεν παύω να εκπλήσσεται με το θράσος. Τον πέταξε (και αυτόν) στη γωνία.

Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος!

Και όπως επίσης βλέποντας κάποιον που υπερασπίζεται το «δημόσιο πανεπιστήμιο» (στη λέξη «δημόσιο βγάζει μέλι το στόμα του) ενώ ξέρει ότι ορισμένα από αυτά είναι απλά δημόσιοι κοπρώνες! Λες και δε βλέπουμε, δεν ξέρουμε και δεν ακούμε!

Και εκείνος, αντί να αισχυνθεί, να αποσυρθεί διακριτικά όσο προλαβαίνει, να μας αφήσει λίγο χώρο επιτέλους, λίγο Ελλάδα ανέπαφη από την τοξικότητά του να συνεχίσουμε, όχι σου λέει, εκείνος στην ιδέα της απώλειας της,  εξουσίας παρανοεί!!!, χτυπιέται, σκούζει, γρούζει, αφρίζει και λυσσάει!!!

Του φταίνε όσοι δεν τον ψηφίζουν, το έχει πει κιόλας «αυτοί δεν είναι ψηφοφόροι μας». Του φταίνε όσοι δεν είναι σαν κι’ αυτόν! Του φταίνε οι «νοικοκυραίοι», οι νομοταγείς, οι Αγγλομαθείς, οι μορφωμένοι, οι πατριώτες, οι θρησκευόμενοι, το Χάρβαρντ, το «Columbia», ανακατεύει Εκκλησίες, δικαιοσύνες, πάει να χειραγωγήσει ολόκληρους τομείς δραστηριότητας, καθυστερεί την ανάπτυξη με νόμους-καρμανιόλες ώστε να μην ενισχύεται η οικονομική ανεξαρτησία, να είναι όλοι παράνομοι και να μπορεί να ελέγξει και να τρομοκρατήσει όποιον θέλει, εφόσον ελάχιστοι που δεν σιτίζονται από το «Δημόσιο» που τόσο αγαπάει, προστατεύει και κανακεύει μπορούν να ανταποκριθούν πλήρως στις υποχρεώσεις τους.

Και έτσι, να είναι έκθετοι στην πρώτη απειλή, στον πρώτο καθεστωτικό εκβιασμό, στην πρώτη τρομοκράτηση.

Ε μα ρε παιδιά αν ήθελες να διαλύσεις μια χώρα, ένα τέτοιο τύπο ακόμα και να μην υπήρχε, θα έπρεπε να τον κατασκευάσεις. Δε βγαίνουν τόσο τέλεια μοντέλα πια! 

Ξέρετε, κάποτε η ιστορία θα καταγράψει ότι αυτόν που , πλέον,  δε θα βάζαμε στο σπίτι μας ούτε από την πίσω πόρτα, δε θα θέλαμε γαμπρό για την κόρη μας, δε θα θέλαμε απέναντί μας με καμία ιδιότητα, ούτε για καντηλανάφτη της ενορίας μας τον κοτσάραμε (ή κάποιοι εκμεταλλευόμενοι την αφέλεια μας και την αμορφωσιά μας μας τον κοτσάρανε) για πρωθυπουργό της πατρίδας μας.

Και όπως φαίνεται, αν δεν γίνει κάτι σύντομα, θα το πληρώσουμε ΠΟΛΥ ακριβά. Κι’ άλλο.

ΚΚ2